روی خط خبر

موضوع: ارز دیجیتال منبع: ارز دیجیتال
امتیاز: 5 5

خبر " بیت کوین؛ استخراج و انرژی از منبع ارز دیجیتال " با موضوع CryptoNews-ارز دیجیتال در تاریخ ۱۴۰۱/۰۷/۲۶ منتشر شد.

بیت کوین؛ استخراج و انرژی

زندگی بشر همواره با مصرف انرژی همراه بوده است. پس از انقلاب صنعتی و تغییر روش زندگی انسان ها، تأمین انرژی اهمیتی دوچندان یافته است. در عصر جدید که با افزایش جمعیتِ کره زمین و ظهور فناوری های جدید روبه رو هستیم، این مسئله به امری حیاتی تبدیل شده است. هر کاری که انسان انجام می دهد، نیازمند انرژی […]

The post بیت کوین؛ استخراج و انرژی appeared first on ارزدیجیتال.

زندگی بشر همواره با مصرف انرژی همراه بوده است. پس از انقلاب صنعتی و تغییر روش زندگی انسان ها، تأمین انرژی اهمیتی دوچندان یافته است. در عصر جدید که با افزایش جمعیتِ کره زمین و ظهور فناوری های جدید روبه رو هستیم، این مسئله به امری حیاتی تبدیل شده است.هر کاری که انسان انجام می دهد، نیازمند انرژی است. بیت کوین به عنوان ارز دیجیتالی که از روش اثبات کار (Proof of Work) برای تأمین امنیت خود استفاده می کند، مصرف انرژی بسیار زیادی دارد. این مصرف انرژی و نحوه تأمین آن همواره محل بحث هایی جدی بوده است.یکی از انتقادهای مهمی که درباره مصرف برق در مراکز استخراج بیت کوین مطرح می شود، به آلودگی ناشی از سوخت های فسیلی برای تولید این برق مربوط است. راهکارهای متعددی برای کاهش ردپای کربنی بیت کوین و حتی تبدیل آن به صنعتی بدون کربن ارائه شده است.مطلبی که درادامه می خوانید، برگرفته از مقاله ای از وب سایت بیت کوین مگزین است که موضوع آن اهمیت مصرف انرژی و نقش آن در حیات بشری است و وضعیت فعلی و آینده مصرف انرژی در بیت کوین را بررسی می کند. با ما همراه باشید تا ببینیم بیت کوین چه نقشی می تواند در تحولات انرژی در زندگی انسان ایفا کند.انرژی بنیان حیات ما در بخش اعظم تاریخ حیات خود روی زمین از زحمت انسان و حیوان استفاده کرده ایم.انرژی بنیان هستی است. در آغاز زمان که به آن مهبانگ (Big Bang) می گویند، همه کیهان از گلوله ای متراکم از انرژی تشکیل شده بود. با گذشت میلیاردها سال از آن لحظه، هنوزهم اهمیت انرژی از بین نرفته است. حتی امروز هم همه مواد انرژی دارند. این دیدگاه کانون معادله مشهور اینشتین، ۲E=MC را تشکیل می دهد. انرژی اَشکال گوناگونی دارد؛ از حرکت دست (انرژی جنبشی) گرفته تا کالری موجود در غذا (انرژی شیمیایی) و نور ساطع شده از خورشید (انرژی الکترومغناطیسی) و گرمای کتری (انرژی گرمایی). می توان این فهرست را همین طور ادامه داد؛ اما مفهوم اصلی همه آن ها یکسان است. انرژی نیروی لازم برای انجام هر کاری است؛ اما همه انواع انرژی به یک اندازه تولید نمی شود.دو قانون اول ترمودینامیک به ما می گوید که انرژی حفظ می شود؛ اما به سمت تعادل می رود. جسمی داغ که انرژی زیادی دارد، اگر به جسمی سرد که انرژی کمی دارد، بچسبد، تا جایی گرمای خود را از دست می دهد که هر دو جسم به دمای یکسان (تعادل) برسند. در مسیر این حرکت به سمت تعادل، نظم از بین می رود و با هدررفت گرما آنتروپی افزایش می یابد.آنتروپی به ما می گوید که انرژی یک سیستم میان اجزای آن توزیع می شود. برای کاهش آنتروپی در برخی از بخش های سیستم، باید در بخش های دیگر آنتروپی افزایش یابد. وقتی از انرژی صحبت می شود، عواملی فراتر از آنتروپی نیز درگیر هستند؛ به ویژه تراکم و بازده. برخی از اَشکال انرژی به اصطلاح چگال تر از اَشکال دیگر آن هستند. استخراج انرژی از منابع دارای آنتروپی کمتر، بازده بیشتری دارد.این نابرابری میان اَشکال مختلف انرژی درعمل از این هم بیشتر است. به عنوان مثال، در بسیاری از فرایندهای صنعتی، گرما هدررفت انرژی محسوب می شود که همان آنتروپی در معنای حقیقی آن است. اَشکال دیگر انرژی روی زمین فراوان اند؛ اما مهار و استفاده از آن ها اغلب دشوار است. امروزه، سوزاندن علوفه (سوخت های زیستی) برای تولید انرژی در ابعاد صنعتی و بزرگ کاری احمقانه است. ازاین رو، انسان ها تمام سیاره را به دنبال مواد معدنی کمیاب زیرورو می کنند تا از آن ها باتری های گران قیمت بسازند، به این امید که این باتری ها بتوانند چندین ساعت انرژی فشرده شده را در زمان نیاز به ما بدهند.تنها انرژی نیست که برای ما اهمیت دارد؛ بلکه نظم انرژی هم مهم است. ما می خواهیم که انرژی را در خالص ترین شکلش به دست بیاوریم. می خواهیم انرژی به راحتی دستورپذیر و انتقال دادنی به جایی باشد که به آن نیاز داریم. ما به دنبال نوعی از آن هستیم که برای همه چیز کاربردی باشد.انرژی را می توان خالص سازی کرد؛ به طوری که متمرکزتر و کاربری آن بیشتر و مهارش آسان تر شود. یک وات انرژی که در موقع لزوم ازطریق یک سیم کوچک انتقال پذیر باشد، بسیار ارزشمندتر از یک وات حرارت پراکنده است. نباید فراموش کرد نیروگاه ها انرژی را «تولید» نمی کنند؛ بلکه آن را به شکلی مفید تبدیل می کنند. ازاین رو، مصرف انرژی به توانایی های ما در تبدیل کردن آن بستگی دارد و این توانایی ها به قوانین فیزیک و فناوری موجود و واقعیت های اقتصادی محدود است. بخش بزرگی از این ردپا برای خالص سازی انرژی به تبدیل پذیرترین شکل ممکن استفاده می شود. این شکل خالص درحقیقت همان الکتریسیته است.عصر الکترونالکتریسیته یا همان برق خالص ترین شکل انرژی است. برق بسیار متراکم است و این قابلیت را دارد که ازطریق خط انتقال انرژی از کشوری به کشور دیگر منتقل شود. کاربردپذیری چندگانه برق هم بسیار چشمگیر است؛ به گونه ای که می تواند انرژی لازم برای خودروها، لوازم خانگی، بسیاری از فرایندهای صنعتی و حتی همه دستگاه های استفاده شده در فناوری اطلاعات را فراهم کند.برق را می توان پادشاه نظم انرژی نیز دانست؛ به همین دلیل، فناوری همچنان برق را به عنوان منبع اصلی انرژی انتخاب می کند. با تداوم این روند، اقتصاد ما به طور فزاینده ای به این شکل از انرژی وابسته می شود و سیاست های متنوع اقلیمی نیز به این روند برقی سازی سرعت می بخشد.در کشورهای توسعه یافته، اینکه برق در همه جا باید در دسترس باشد، به عنوان امری مسلم پذیرفته شده است؛ اما درعین حال، وابستگی به برق ممکن است مشکل ساز باشد. برق پدیده ای محدود به جغرافیاست. اگر خطوط انتقال وجود نداشته باشد، برق در همان محل تولید می ماند. این در حالی است که سوخت های فسیلی که انرژی لازم برای رشد اقتصادی ۲۵۰ سال گذشته جهان را تأمین کرده اند، از همه جای دنیا دست یافتنی هستند و با هزینه ای کم می توان آن ها را ذخیره کرد و به هرجایی که لازم باشد، منتقل کرد.نکته دیگر این است که به طورمداوم به برق نیاز نداریم. تلفن همراه ما همیشه به برق متصل نیست و فقط هنگامی که به شارژ مجدد نیاز داریم، آن را به برق وصل می کنیم. ناگفته نماند تأمین برق نیز با محدودیت هایی همراه است. ساخت نیروگاه های برق جدید و تکمیل فرایندهای قانونی لازم زمان می برد و زیرساخت های انتقال و تولید برق نیازمند هزینه های سنگینی است؛ ازاین رو، عرضه بالقوه برق در کوتاه مدت تقریباً ثابت است.بااین حال باتوجه به ناپایداربودن عرضه و تقاضای برق، وجود شبکه توزیع متوازن امری ضروری است. ازآن جاکه شبکه های توزیع درواقع مدارهایی عظیم هستند، اگر عرضه با تقاضا تناسب نداشته باشد، نوسان های متعاقب آن در ولتاژ و فرکانس ممکن است باعث خاموشی شود. به بیان دیگر، برق هم مثل هر کالای دیگری باید متناسب با تولید آن مصرف شود. سرمایه گذاری زیادی در بخش تولید باتری های صنعتی انجام شده است؛ اما این فناوری هنوز برای ذخیره سازی بلندمدت قابل اتکا نیست.خوشبختانه بخش اعظم نوسان های تقاضا همدیگر را خنثی می کنند. با وجود این، گردانندگان شبکه با منابع مختلف تولید برق و مکانیسم های ذخیره سازی و برنامه های قطع بار، توازن را در عرضه و تقاضا حفظ می کنند. یکی دیگر از روش های رایج حفظ توازن در عرضه و تقاضای برق استفاده از منابع انعطاف ‍پذیری مثل گاز طبیعی است. تمام این ها بدان معناست که خالص سازی انرژی در قالب برق و به صورت قابل اتکا هزینه بر و دشوار است و تمدن کنونی به الکترون های ارزشمند وابسته است؛ اما همیشه این طور نبوده است.مصرف انرژی بیشترشرایط و وضعیت زندگیِ نوع بشر به طور پیش فرض فقر مطلق است. جهان طبیعی جای مطلوبی برای انسان ها نیست. محیط زیست برای ما نه پایدار است و نه ایمن؛ مگر اینکه خودمان آن را تغییر دهیم. زیست پذیربودن زمین برای انسان به توانایی او برای استخراج منابعی از محیط برای محافظت و تغذیه و تداوم حیات بستگی دارد.ما در بخش اعظم تاریخ حیات خود روی زمین از زحمت انسان و حیوان استفاده کرده ایم تا این کار را انجام دهیم. بی تردید دستاوردهای مهم بشر و آسایش جهان امروز یا همان امید به زندگی و فراوانی منابع و ثروت مادی با کشفی ممکن شده که در ۲۵۰ سال پیش روی داده است؛ همان کشفی که منبعی دیگر غیر از انسان و حیوان را برای کار به عرصه آورد: ماشین.ماشین ها توانایی تولید را افزایش می دهند. برای نمونه، دستگاه چاپ افزایش چشمگیری در حجم اطلاعاتی ایجاد کرد که انسان می توانست در هر واحد زمان به کاغذ منتقل کند. ماشین ها قابلیت های جدیدی نیز پدید آوردند که پیش از آن برای انسان ممکن نبود. به عنوان نمونه ، دستگاه MRI یا دیگر تجهیزات تصویربرداری پزشکی که امکان دیدن درون اعضای بدن را فراهم می کنند؛ هیچ حجمی از کار انسانی قادر نیست آن را انجام دهد.بااین همه، ماشین ها خودشان کار نمی کنند؛ بلکه نیازمند تأمین انرژی از بیرون هستند. هرچه سوخت موردنیاز برای ماشین های ما ارزان تر و فراوان تر باشد، کار ماشینی بیشتری برای ارتقای استانداردهای زندگی در اختیارمان خواهد بود. برای مثال، پیشرفت فناوری و افزایش کیفیت زندگی در قرن های بعد از انقلاب صنعتی را ببینید. اگر مصرف متوسط روزانه انرژی هر آمریکایی را مبنا قرار دهیم، هر نفر معادل کار ۶۰۰ انسان را در خدمت خود دارد، بدون اینکه هیچ یک از حقوق بشر را نقض کرده باشد. این در حالی است که در بیشتر تاریخ بشر، توانایی تولید هر فرد به اندازه چیزی بوده است که می توانست با دو دست خود کسب کند.امروز، توانسته ایم خود را از این محدودیت رها کنیم؛ اما نتیجه این بوده است که بیش از هرزمان دیگری به کار ماشینی وابسته شده ایم. برخی رویدادها این واقعیت را خیلی خوب آشکار می کنند که ما به ماشین ها وابسته ایم. برای نمونه، در زمستان۲۰۲۱ طوفان باعث قطعی برق در ایالت تگزاس شد و درنتیجه آن، این ایالت با کمبود آب و غذا و مشکلاتی حیاتی در زیرساخت ها و کشته شدن ده ها انسان مواجه شد. اگر چند روز برق برای روشن نگه داشتن ماشین هایمان نداشته باشیم، این واقعیت تلخ را بهتر درک می کنیم که تمدن نوین تا چه اندازه شکننده است؛ اما این ها باعث نمی شود که چیزی از نیاز ما به انرژی بیشتر در آینده کم شود.به تعبیری می توان گفت که انرژی اَبَرمشکل بشر است. سخت ترین مسائلی که به عنوان یک گونه با آن ها مواجه هستیم، فقط با تبدیل میزان بیشتری از انرژی به اَشکال شدیداً منظم حل شدنی است. اگر این اتفاق بیفتد، هزینه حمل ونقل ناچیز می شود، غذا را می توان با منجمدکردن به هر جای دنیا فرستاد، هزینه نمک زدایی و دیگر فرایندهای شیرین سازی آب به شدت کاهش می یابد و با حل بحران آب تأثیرات منفی آن بر سلامت ما را از بین می برد.یکی از عوامل محدودکننده ظرفیت محاسباتی ما در جهان دسترسی به سیلیکون است؛ عنصری کمیاب که به دلیل ویژگی هایش در بخش های مختلف صنعت، ازجمله ماشین ها و رایانه ها استفاده می شود. بااین حال، این هم مشکلی است که با در اختیار داشتن انرژی فراوان حل شدنی است. اگر انرژی نباشد، مجبوریم برای یافتن راهکارهای جایگزین تقلا کنیم.روی دیگر این سکه، واقعیتی ناخوشایند است: تولید انرژی کمتر باعث تشدید مشکلات موجود و ایجاد مشکلات جدیدتر می شود و انرژی کمتر، یعنی منابع کمتر برای حفظ حیات، غذای کمتر، فرصت های اقتصادی کمتر و هزینه بیشتر زندگی. این وضعیت در طولانی مدت به افول تمدن و رنج انسان ها منجر می شود که به معنای بروز بی نظمی است. تا آن جا که به حیات بشری مربوط می شود، راه حل در انرژی کمتر نیست.یکی از استدلال ها در مخالفت با این دیدگاه آن است که می توان با ارتقای بازدهی، نیاز به انرژی بیشتر را رفع کرد. چرا نتوانیم با انرژی کمتر کار بیشتری انجام دهیم؟ پاسخ کوتاه به این انتقاد آن است که هرگز این کار را نمی کنیم. براساس پارادوکس جوُنز (Jevons Paradox)، افزایش بهره وری از یک منبع انرژی، تنها باعث افزایش تقاضای بیشتر برای استفاده از آن منبع می شود. به عنوان مثال، خودرویی که بازده زیادی دارد، به استفاده بیشتر از خودرو منجر می شود، نه مصرف کمتر بنزین. درمقابل، مصرف انرژی باعث می شود انرژی بیشتر در دسترس قرار گیرد. بیشتر انرژی ما امروزه برای کشف و استخراج و توسعه منابع انرژی بیشتر برای فردایمان مصرف می شود.با این اوصاف، هیچ چشم انداز خوش بینانه ای نیست که بگوید بشر در آینده بیشتر از امروز انرژی مصرف نخواهد کرد. هرچه راه های جدید و ارزان تری برای تأمین انرژی ماشین ها کشف کنیم، کیفیت زندگی نیز بهتر خواهد شد. این فرایند به چرخه طبیعی روی کره زمین محدود نیست؛ چراکه انسان اگر به انرژی کافی دست یابد، می تواند محیط سیاره های دیگر را نیز با ماشین تغییر دهد و از آن برای حفظ حیاتش استفاده کند. این چشم اندازی است که به ما انگیزه می دهد و باور داریم که ارزش پیگیری جدی را دارد.پول و انرژیپول این امکان را می دهد که بر منابع مسلط باشیم. اگر انرژی را توانایی انجام کار بدانیم، تسلط بر منابع شکلی از انرژی بالقوه به شمار می رود. بی تردید، پول و انرژی همیشه باهم در ارتباط بوده اند. نیک سابو (Nick Szabo) در مقاله تأثیرگذار خود با عنوان Shelling Out که درباره منشأ پول نوشته است، مفهوم «گران بهایی جعل ناپذیر» (Unforgeable Costliness) را به عنوان خصیصه ای ضروری برای انواع پول های نخستین معرفی می کند.در طول تاریخ، احتمال کاربرد یک کالا به عنوان واسطه انتقال ارزش تابعی از میزان دشواری تولید یا به دست آوردن واحدهای بیشتری از آن کالا بوده است. به بیان بهتر، برای اینکه یک کالا به عنوان پول در بازار آزاد پذیرفته شود، باید تولید آن ازلحاظ زمان و انرژی هزینه بر باشد.در قرن هفدهم، مهره های صدفی در میان بومیانی که در سرزمین های داخلی و دور از ساحل آمریکا زندگی می کردند، دارای ارزش تلقی می شد. آن ها برای به دست آوردن این صدف ها می بایست به نزدیک سواحل اقیانوس می رفتند و رفت وبرگشت به ساحل سفری بسیار پرزحمت بود. بومیان جزایر یاپ در میکرونزی قرن ها از سنگ های رای (Rai) که به شکل دیسک های بزرگ تراشیده می شدند، به عنوان شکلی نخستین از پول استفاده می کردند. سنگ های رای که وزنشان حتی به چهار تُن می رسید، در جزایر یاپ یافت نمی شدند؛ یعنی واردکردن آن ها به جزیره نیازمند صرف انرژی بسیار زیادی بود. این ها حتی از آخرین انواع پول ها که طلا جزو مهم ترین آن هاست، کمیاب تر هستند و ساختشان نیازمند انرژی فراوانی است.شخصیت های برجسته ای مثل هنری فورد (Henry Ford) و توماس ادیسون (Thomas Edison) و باکمینستر فولر (Buckminster Fuller) مدافع این ایده بوده اند که پول پشتوانه انرژی داشته باشد؛ البته عقلانی و عملی بودن این پیشنهادها همچنان جای بحث است. حتی دلار آمریکا که ارزی فیات با هزینه تولید نزدیک به صفر است، به یک معنا «پشتوانه» انرژی دارد. بزرگ ترین تولیدکننده نفت جهان، یعنی عربستان، چندین دهه است که پذیرفته در ازای حمایت نظامی ایالات متحده نفت خود را به دلار بفروشد. این توافق همان چیزی است که امروزه آن را سیسم پترودلار می خوانند.در بیت کوین هم مبدع آن، ساتوشی ناکاموتو، رابطه میان انرژی و پول را آشکار کرد. الگوریتم اثبات کار بیت کوین بازآفرینی ای از همان مفهوم «گران بهایی جعل ناپذیر» متعلق به سابو است. بیت کوین های جدید به ماینرهایی پرداخت می شود که به طور قابل اثباتی انرژی مصرف می کنند. اثبات کار هنوزهم تنها روشی است که می توانیم با آن در سیستمی دیجیتال اثبات کنیم که در دنیای واقعی انرژی مصرف شده است.به تازگی مایکل سیلور (Michael Saylor)، مدیرعامل مایکرواستراتژی (Microstrategy)، مفهوم جدیدی را مطرح شده است که پول را به عنوان فناوری برای انتقال انرژی در فضا و زمان تعریف می کند. سیلور بیت کوین را «پربازده ترین شبکه انرژی در تاریخ جهان» می داند. او می گوید: «چالش بشر این است که چگونه انرژی را ذخیره و در قلمرو فضا و زمان منتقل کند.»بیت کوین با توجه به عرضه ثابت و ماهیت دیجیتالش از اتلاف انرژی که در فرایند انتقال شبکه های قدیمی امری رایج است، مصون مانده است. اگر بخواهیم انرژی پولی ذخیره شده در طلا را در بُعد فضا انتقال دهیم، هزینه های حمل و انتقال چشمگیری خواهد داشت. دلار آمریکا و دیگر ارزهای فیات هم با آنکه بر اساس قابلیت فروش طلا در بُعد فضا ارتقا یافته اند، در انتقال انرژیِ پول در بُعد زمان ضعیف عمل کرده اند.استخراج بیت کوینبیت کوین را می توان ماشین توزیع شده ای در نظر گرفت که صدور واحدهای پولی کمیاب و تسویه تراکنش های مالی را به طورخودکار انجام می دهد. لازمه سیستم برای رسیدن به این اهداف آن است که استخراج کنندگان به طور قابل اثباتی برق مصرف کنند تا شبکه تراکنش ها را مرتب کند و تسویه نهایی تراکنش ها را بدون نیاز به طرف ثالث مطمئن انجام دهد. این روش اثبات کار ارتباطی را میان جهان فیزیکی و جهان دیجیتالی ایجاد می کند که دست کاری شدنی نیست. عدد نانس (Nonce) که برای تولید بلاک معتبر استفاده می شود، نتیجه فرایندی فیزیکی است که نیازمند مصرف انرژی است.بیت کوین نیز مانند دیگر ماشین ها نوعی فناوری به حساب می آید، با این تفاوت که هدفش ارتقای بهره وری است. این ابداع ساتوشی ناکاموتو در قرن های آینده به دو طریق در زمان صرفه جویی خواهد کرد: ۱. بیت کوین از دارندگان این ارز دیجیتال در مقابل سرقت بزرگ زمان به دست بانک های مرکزی و رژیم پولی تورمی آن ها محافظت می کند؛ ۲. بیت کوین منابعی را آزاد می کند که قرار است برای مدیریت عرضه پول صرف شود، همان طور که دیگر پیشرفت های فناوری بشر را در طول تاریخ از انجام کارهای پیش پاافتاده آزاد کرده و به سمت افزایش بهره وری برده اند. ازاین رو، تقریباً هرگز نمی بینید کسی در خانه ماشین لباس شویی داشته باشد؛ اما لباس هایش را با دست بشوید.برای اینکه رابطه بیت کوین را با بخش انرژی به درستی درک کنیم، ابتدا باید با اقتصاد استخراج بیت کوین به اندازه کافی آشنا باشیم. اولین لازمه استخراج بیت کوین سخت افزار تخصصی و برق و اتصال اینترنت است. کار استخراج را می توان در هر جای دنیا و در هر ساعتی از شبانه روز انجام داد. درآمد ماینرها مشخص نیست که چقدر باشد؛ اما هزینه هایشان معمولاً ثابت و البته هزینه اصلی به انرژی مربوط است. به همین دلیل، ماینرهای بیت کوین در همه جای کره زمین به دنبال ارزان ترین برق هستند. آنان معمولاً از برقی استفاده می کنند که اگر برای این کار استفاده نشود، هدر می رود.به عبارت دیگر، استخراج بیت کوین چاه انرژی بدون نیاز به مجوز است. هرکسی در هرجایی از جهان می تواند با متصل کردن دستگاه های استخراج خود به منبع برق، کسب درآمد کند. این چاه دربرابر زمان و فضا بسیار انعطاف پذیر است. استخراج کنندگان بیت کوین هیچ وظیفه ای در قبال مشتریان ندارند و هر زمان که خواستند، می توانند دستگاه هایشان را روشن یا خاموش کنند.استخراج بیت کوین برای بخش انرژی هم تقاضای مداوم و درآمد دارد و امکان کسب درآمد از انرژی بدون استفاده را فراهم می کند. نظم انرژی چنان منبع ارزشمندی است که بی استفاده گذاشتن آن نادانی است و ماینرهای بیت کوین نمی گذارند چنین اتفاقی بیفتد. آنان نوسان های عرضه برق حاصل از منابع تجدیدپذیر را تعدیل و از گازی نیز استفاده می کنند که پس از استخراج هدر می رود یا سوزانده می شود.آینده انرژی و استخراج بیت کوینبیت کوین به هرکسی که در هرجایی و هرزمانی راه ارزان تری برای تولید انرژی پیدا کند، پاداش می دهد و از این طریق مردم را تشویق می کند که از اَشکال جدید و پربازده تر تولید انرژی استفاده کنند. وجود مشوق مالی مستقیم برای تولید پربازده تر انرژی و کشف راه های جدید برای استفاده از منابعی که تا پیش از این مقرون به صرفه نبودند، باعث می شود که قیمت انرژی در جهان کاهش یابد.چه بسا شاهد این باشیم که مراکز استخراج بیت کوین باعث شکل گیری سکونتگاه های جدید انسانی باشند. در حالی که در گذشته تولید انرژی فقط در مناطق نزدیک به محل مصرف نهایی (مراکز پرجمعیت) می توانست پایدار باشد، استخراج بیت کوین این امکان را می دهد که در مناطق دورافتاده نیز زیرساخت تولید برق ایجاد و با استفاده از شبکه بیت کوین از آن کسب درآمد کنیم. پس از بازگشت سرمایه اولیه، می توانیم با استفاده از سود استخراج زیرساخت ها را گسترش دهیم و مراکز مسکونی یا تجاری جدید را ایجاد کنیم تا بتوانند از منابع انرژی ارزان و فراوان بهره مند شوند.مشوق های اقتصادی باعث می شود که استخراج بیت کوین در دهه های آینده بخش انرژی را کاملاً اشباع کند. هم گرایی تدریجی این دو بخش از هم اکنون آغاز شده است و ادامه خواهد یافت. تولیدکنندگان انرژی برق مازادی که با قیمت ارزان یا نرخ منفی به شبکه تزریق خواهند کرد، به شبکه بیت کوین می فروشند و ماینرها نیز با ادغام، تولید برق و زیرساخت خود را برای افزایش سود و مزیت رقابتی ایجاد خواهند کرد. بدین ترتیب، ماینرهایی که بیشترین بازدهی را دارند، در آینده تولیدکننده انرژی نیز خواهند بود.حال سؤال این است که در چه مقطعی به اشباع کامل می رسیم؟ دروف بانسال (Dhruv Bansal) از شرکت آنچیند کپیتال (Unchained Capital) در نظریه ای با عنوان «حدس ناکاموتو» (Nakamoto Conjecture) پاسخ جالبی به این پرسش می دهد. بانسال پیش بینی می کند سود حاصل از استخراج بیت کوین با سود فروش برق به شبکه برق رسانی در نقطه ای خاص به تعادل برسد. پس ازآن، استخراج فراتر از این آستانه صرفه اقتصادی برای تولیدکننده انرژی نخواهد داشت؛ چون سود فروش برق بیش از سود استخراج خواهد بود. علاوه براین، اگر استخراج کمتر از این آستانه باشد، هنوز مشوق اقتصادی کافی برای ادامه استخراج وجود دارد.درنتیجه، سهم مصرف بیت کوین از تولید انرژی جهانی تا جایی افزایش می یابد که مشارکت کنندگان از این تفاوت سود می برند. بانسال به سهم انرژی بیت کوین «نرخ ناکاموتو» (Nakamoto Ratio) می گوید؛ یعنی بخشی از تولید انرژی جهانی که به تضمین پایه پولی اختصاص دارد. مقدار بهینه این نرخ هنوز جای بحث دارد؛ اما فرضیه بانسال این است که وقتی به نقطه اشباع برسیم؛ یعنی جایی که سود استخراج با سود فروش برق برابر شود، نرخ ناکاموتو ثابت خواهد شد. این نقطه همان بخش از انرژی جهانی است که برای تضمین عرضه پول استفاده می شود.ما هنوز فاصله بسیاری با این نقطه اشباع داریم. مصرف انرژی بیت کوین همچنان برای اینکه سهم درخورتوجهی در مصرف انرژی جهان داشته باشد، جا دارد تا ۱۰۰ برابر رشد کند. سود استخراج بیت کوین بسیار فراتر از درآمد تولیدکنندگان سنتی انرژی ادامه خواهد یافت. امروزه، ماینرهایی که از جدیدترین تجهیزات تولید استفاده می کنند، به ازای هر کیلووات ساعت بیش از ۰٫۴ دلار درآمد دارند. این در حالی است که متوسط قیمت مصرف خانگی برق در آمریکا ۰٫۱۳ دلار در هر کیلووات ساعت است. تازه این قیمت با احتساب هزینه انتقال و توزیع است؛ یعنی درآمد حاصل از فروش عمده برای تولیدکنندگان برق خیلی کمتر از این مقدار است.معنی تمام این صحبت ها برای بشر چیست؟ پیش بینی ما انقلاب انرژی دیگری است.انرژی هسته ای و آیندهانرژی هسته ای همچنان بهترین گزینه برای برق ارزان، فراوان، پاک و ایمن است. باور ما این است که استخراج بیت کوین باردیگر به رؤیای فراموش شده انرژی هسته ای جان می دهد؛ چون اقتصاد انرژی هسته ای را از پایه دگرگون می کند. ساخت نیروگاه های هسته ای درمقایسه با دیگر انواع نیروگاه ها گران تر و هزینه های سرمایه ای و زمان لازم برای ساخت آن ها بیشتر است. به همین دلیل، دوره بازگشت سرمایه ممکن است چندین دهه طول بکشد. در اقتصادهای توسعه یافته، تردید به رشد تقاضا در آینده و رقابت شدید میان دیگر منابع تولید انرژی خطر سرمایه گذاری در انرژی هسته ای را افزایش داده است؛ اما درعین حال، گرایش جهانی به سمت آزادسازی بازار بار تأمین مالی پروژه های هسته ای جدید را از بخش دولتی به بخش خصوصی منتقل کرده است. درمجموع، نیروگاه های هسته ای جدید فقط زمانی ساخته می شوند که درآمد پیش بینی شده خطر سرمایه گذاری را توجیه کند. این مانعی است که با مقررات و سیاست گذاری های موجود دشوارتر هم می شود.بااین همه، استخراج بیت کوین در این جا نیز راهگشا است. در آینده، تأسیسات استخراج بیت کوین مشتریان وابسته نیروگاه های هسته ای خواهند بود و تقاضایی ثابت و پیش بینی شدنی برای آن ها ایجاد خواهند کرد. این تقاضا دوره بازگشت سرمایه را کوتاه تر و خطر سرمایه گذاری در پروژه های هسته ای را کمتر خواهد کرد و این باعث می شود که هزینه سرمایه گذاری این نیروگاه ها کاهش یافته و نیروگاه های بیشتری ساخته شود. این نیز به نوبه خود هم عرضه برق و هم رقابت میان تولیدکنندگان را افزایش و قیمت برق را به نفع مشتری کاهش می دهد.ازآن جاکه کاهش و افزایش تولید در نیروگاه های هسته ای سخت تر از دیگر منابع تولید برق است، این نیروگاه ها معمولاً تأمین کننده بار پایه هستند. ازاین رو، مراکز استخراج بیت کوین که می توانند مصرف برق خود را به راحتی کاهش یا افزایش دهند، می توانند با بار منعطف خود نوسان تقاضا در نیروگاه های هسته ای را خنثی کنند. با این امکان نیروگاه های هسته ای می توانند سهم بیشتری از سبد تولید برق داشته باشند و نیاز به نیروگاه هایی کاهش می یابد که فقط هنگام اوج مصرف وارد مدار می شوند.امروزه، نیروگاه ها خروجی تولید برق خود را با تغییرات تقاضا تنظیم می کنند تا شبکه در تعادل باشد؛ اما استخراج بیت کوین کمک می کند که تولید برق همیشه با تمام ظرفیت انجام شود و ماینرها هنگام کاهش بار مصرف خود را افزایش و هنگام اوج بار آن را کاهش دهند. از همه مهم تر، اینکه استخراج بیت کوین می تواند مشوقی برای پیشرفت های تازه در فناوری ساخت رآکتورهای هسته ای باشد.جمع بندیزندگی عبارت است از نظم. ما برای بقا و حفظ و جاودانه کردن بشر می جنگیم و شکل انرژی خارج از بدنمان را تغییر می دهیم تا نظم درون آن را پایدار کنیم. وقتی به تاریخ بشر نگاه می کنیم، تمدن با تسلط انسان بر این تغییرشکل ها و توسعه روش های بهتر برای یافتن انرژی های بیشتر پیشرفت کرده است.ما در آغاز محکوم بودیم که تنها با استفاده از انرژی بدن خودمان در طبیعت رقابت کنیم؛ اما به تدریج کشاورزی و استفاده از کار حیوانی را یاد گرفتیم و با انرژی بیشتر اولین تمدن ها را بنا نهادیم. با گذشت زمان، این روند تداوم یافت و نیروی طبیعی باد را برای سفرهای دریایی و تجارت به کار گرفتیم و انرژی جریان رود را تغییر دادیم تا محصولات غذایی را فراوری کنیم و درنهایت هیدروکربن ها را استخراج کردیم تا ماشین هایی را به حرکت دربیاوریم که انقلاب صنعتی را رقم زدند.اگر می خواهیم بیشتر از این پیشرفت کنیم، باید جست وجوی خود را برای استخراج انرژی بیشتر و البته پربازده تر ادامه دهیم. بیت کوین اولین فناوری در تاریخ بشر است که مشوق مالی برای یافتن راه های ارزان تر برای استخراج انرژی ارائه می دهد و درعین حال محدودیتی در ارتباط با جغرافیا و تقاضای مشتری و دیگر موانع تاریخی تولید انرژی ندارد.ما بر این باوریم که ظهور استخراج بیت کوین بزرگ ترین انقلاب را در تولید انرژی از زمان کشف سوخت های فسیلی و انقلاب صنعتی رقم خواهد زد. بیت کوین با تشویق برای تسلط بر منابع انرژی زمینی و فرازمینی، این قابلیت را دارد که باعث پیشرفت انسان در مقیاس کیهانی یا همان مقیاس کارداشِف (Kardashev Scale) شود.پیشرفت های فناوری انرژی در آینده توانایی ما را برای کاهش هزینه راه اندازی ماشین هایمان افزایش و جهان های دیگر را دردسترس گونه انسان قرار خواهد داد. این پیشرفت ها باعث غنی ترشدن زندگی و کاهش دردهای انسان در مقیاسی بزرگ تر خواهد شد و این همان چیزی است که دوستداران بشر باید آن را گرامی بدارند.در این باره بیشتر بخوانید

کریپتو هگزا سایت بازنشر خبری است و در قبال محتوای اخبار نشر شده هیچ مسولیتی ندارد.

جدیدترین اخبار ارزهای رمزگذاری شده در حوزه CryptoNews-ارز دیجیتال، نشر خبر " بیت کوین؛ استخراج و انرژی از منبع ارز دیجیتال. "

پربازدیدترین برچسب ها
اخبار گوناگون
× ×